The Kooks - Junk of the Heart (2011)

Anlayacağınız dilden yazayım.
Ar you kiding mi? İz dis yor best şat? Der are diffırınsız layk mantıns bitvin yor först end last albüm end yu ar sıtil meyking müzik, e bed kopi of yor debüüü. Go end dırop ded.
Ohh, rahatladım. Sienbisi ingiizcesi ile ayarı da verdim ya. Aslında çok rezil bir albüm değil. Sadece ilkinin kötü bir kopyası. Biraz daha mutlu ve keyifli. Hala bir kaç şarkı güzel vokal partisyonları içeriyor ki isimleri anılmayı çok da haketmiyor. Diğerlerinden ayrı duran lakin orjinalliğini tartışmıyorum bile, Mr.Nice Guy'ı tek istisna tutabilirim. Kısacası ilk albümünden sonra tekrara düşen nice pop rock grubunun kaderini paylaşıyor grup. Madem ilham perisini kaçırdın, kaydetme yeni bir albüm. Ya da ne bileyim Kukz ol, black metal yap. Yeniden kızmaya başlıyorum. Sözlerimi noktalayayım böylece.

5,50+/10

The Kooks - Inside In Inside Out (2006)

Defalarca dinlediğim şu şarkılardan sıkılmak mümkün mü?: Ooh La, Seaside, You Don't Love Me, Sofa Song, I Want You Back, See the World, Naive. Brit pop dünyasında gezinerekten akustik şirin şarkıların yanısıra gayet garaj rock ve raga (rege rogo) etkisine de girerekten böyle dinlemesi keyifli bir albüm çıkardıkları için teşekkürlerimizi sunuyoruz gruba. Elbette bir pop albümü olması gereği güçsüz şarkılar da içeriyor albüm ama toy tötüne rahvan gitsin. Hah ha.
Popüler müzikte İngiltere derim başka bir şey demem. Ve ajandama mutlaka Oasis'leri Blur'leri Pulp'ları almam lazım, bakalım ne kadar hoşlanacağım.

8,25/10