PRODIGY etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
PRODIGY etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Kasım 2026 Salı

The Prodigy - Experience (1992)

 Grubun ilk albümü akabindeki kayıtların gölgesinde kalsa da oldukça sayılır ve de sevilir. 90'ların elektronik müzik sahnesinde belirli bir yeri vardır. Fakat sonraki agresif çizgi yerine daha matrak, eğlence odaklı ve hatta şapşalımsı bir ses ile karşı karşıyız. Amaç dans ve eğlence ise eminim bir sıkıntı yok. Biraz daha çarpıcı hitler ve az biraz derinlik için ilk akla gelecek albümlerden biri değil. Bende yankısı uzun süre kalmayacak albümlerden biri.

6,50+/10

14 Aralık 2015 Pazartesi

The Prodigy - The Day Is My Enemy (2015)

Invaders Must Die'ın izinden giderek hayal kırıklığı yaratmakla beraber  hap yutmuş zıp zıp delisi ritimlerin etkisinde eski günleri hatırlatması ile acaba dedirten bir kayıt. Şehrin semalarında dolanan tilkinin taşıdığı postmodern kültürün temsiliyetiyle daha gürültülü, daha hızlı, daha çılgın. Daha iyi mi? Yoksa dışına tıklayınca boş boşş yankı mı yapıyor? Tınn tınnn. Ultra basit ve tekrar tekrar tekrarlayan melodiler ile uzun kaçan süreyi bir düşünüyorum, diğer yandan albümdeki çoğu şarkının radyoda ya da klapta ne bileyim, dinlenebilirite rasyosunu düşünüyorum, ki bu parçalar tamamlanmamışlık, yarıda bırakılmışlık, kolaya kaçılmışlık, oldu da bitti maşallaha getirmecilik namına rastlantısal olamayacak bir kurgunun eserleri. İyi kötü ve Keith Flint.
*Medicine'in başlangıcı çok güzel.

6,50+/10

6 Temmuz 2013 Cumartesi

The Prodigy - Always Outnumbered, Never Outgunned (2004)

Hakkı yenmiş, eziyet reva görmüş bir Prodigy albümü bu. Önceki albümlerin politik saldırganlığının iyice azaldığı aşikar. (Bir ateşe takıntı durumu var hala. Bkz. Spitfire. ) Aslında agresif tonlar oldukça zayıflasa da hala mevcut. Tabi ki eğlence denen karamel sosa bandırılmış bir sunum eşliğinde. Haksız eleştiri gören diğer bir öğesi de bu albümün tempolu sert ritimleri. Çoğu zaman ortadoğu havasını taşıyan bu ritimlerin, Daft Punk, Chemical Brothers gibi bir dönemin elektronik müzisyenlerinden ya da onların da esinlendiği zamanın ruhundan etkilenimler taşıdığı da açık bu albümün. Bu sayede de zaten pek beceremedikleri ve hedeflemedikleri homojenlik durağını da kaçırmış oluyorlar. Kötü bir şey mi, değil. Medusa's Path en fazla sevdiğim parça olurken herhangi zayıf bir parçanın ismini dillendiremiyorum bile. Yok çünki.

8,0+/10

6 Haziran 2013 Perşembe

The Prodigy - The Fat of the Land (1997)

Son yıllarda bu tarz bir müziği , sansasyonal gümbürdenek  elektronik yani breakbeat, basit bulmaktayım. Neyse ki Firestarter gibi dev bir bombayı ve yardımcı rollerde de Breath, Smack My Bitch Up, Mindfield ve Narayan gibi fevkaladeleri barındıran albüm direniş günlerine soundtrack oldu da o adrenalin boşa gitmedi, bir anlam kazandı. Konsere geliyorlar, hadi bakalım. Yarın işteki son günüm, hadi bakalım. izin beni bekler, e hadi bakalım.

8,0+/10

27 Eylül 2012 Perşembe

The Prodigy - Music for the Jilted Generation (1994)

Eski günler, eski günler... Popüler müzik bile 90'larda başkaydı. Şimdinin saçma ve de sapan club şarkılarının yerine bir zamanlar böyle şeyler vardı. Elektronik müzik kaliteliydi yani. Hele Prodigy gibi elektronik müziği rockçı gibi icra edenler de olunca, tadından yenmez vallahi. Piyasaya girdikleri bu ilk albüm en çok Voodoo People ile bilinse de albümdeki diğer bir parça,Poison her daim en favori şarkım olmuştur grubun. I Got the Poison, I Got the Remedy, Hebele Hübele He He (bu kısmı geçiştiriyordum hep o eski zamanlarda). Bir de zamanla unutmuş olduğum bayyan nakaratlı No Good (Start the Dance) da albümün diğer bombası. Zaten dinlediğim versiyonda 3 adet remiksi yer alıyor. Kenan Doğulu'dan introsunu çaldıkları One Love ve Speedway de şık parçalar. O agresif tonların yanısıra pek çok şarkıda tribal hatta bizim buralara çok da yabancı olmayan ritimlerin kullanılmış olması gayet ilgi çekici. Merak ediyorum, şimdiki gençlik bu albümü dinlerse ne gibi bir tepki verir. Ama hiç sanmıyorum, onlar için bu bir tarihi eser. Bilmiyorlar ki bu tarihi eserin antika bir değeri var.

8,50--/10

20 Temmuz 2009 Pazartesi

The Prodigy - Invaders Must Die (2009)


Grubun en bi popüler olduğu orta dönemin o meşhur Poison, Firestarter gibi şarkıları her birimiz ve hepimiz biliyoruz. Duyduğuma göre bu seneki bu son yapıtları ile ilk dönemlerine geri dönmüşler. Ve yukarıda saydığım şarkıların ismini duyunca bile heyecanlanan benim gibi arkadaşlar bu albümden pek hoşnut kalmayacaklarmış. Ermm ya da Türkçesi ııııııı, bingo!!!
Warrior's Dance, Omen ve World's on Fire güzel şarkılar. Hadi zorladık Klaxons tadında Colours ve darbuka taklidi bonus parça Black Smoke'u da fena değil listesine alalım. Gerisi vasat bile değil. Basit klişe antik tekno beatlerin bol bol tekrarına dayalı parçalar bünyede tek şey yaratır: sıkıntı!
Üzgünüm, aritmetik ortalamaya göre çok daha düşük bir puan olmalı ama gönül elvermiyor, n'apalım.

6,0/10