PLACEBO etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
PLACEBO etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Ağustos 2024 Pazar

Placebo - Never Let Me Go (2022)

 

Doksanlar çocuğu olarak doksanların bittiğini bilecek kadar olgun olduğumu düşünüyorum. O günlerdeki büyük gruplar geçmişlerini tekrar yad ettiklerinde aynı etkiyi doğal olaraktan yaratamayacaklardır. Bu son kaydıyla bugünlerde ülkemizde de konser veren yada bir kaç güne verecek olan, o kadar uzağım ki konserlerden, o eski günlerin enerjisini bu kayıtla bizlere geçirmeyi başarıyor. Bu yüzden pek çok dinleyen 2006 Med'ten sonraki en iyi albümü olarak ilan etmiş durumda bile bu albümü. Fakat ben aynı yerde durmuyorum. Kendi tekrar eden ritimler, slogan nakaratlar beni eskisi gibi cezbetmiyor. Yine de rock namına bugünlerde doğru düzgün bir şey olmaması yine umutları bu eski gruplara bağlatıyor. Onlarda eleştiriler doğuracak bir performansla dahi olsa alınlarının akıyla çıkmasını başarabiliyor. Bu manada ben bazı rifflerde sertlik namına yeterince cesur davranmayıp bir kaç parça da kendilerini durdurduklarını görebiliyorum. Ayrıca doksanlardaki kötü bir geleneği de devam ettiriyorlar. O zamanlar albümlerdeki şarkıların pek çoğu vasat olur, kaydı bir kaç iyi parça taşırdı. Burada da bazı istisnai lahzalar olmakla beraber albümün ikinci yarısındaki performans düşüklüğü, albümün 1 saati aşan süresi de dikkate alındığında, oldukça göze batıyor. Modern synth tınılarıyla elektronik müziğin kıyısına dirsek atan bir grup olarak remiksler beklenti yaratsa da yer verdikleri üç remiksin sadece birisi ilgi çekici olabiliyor.

7,0/10

14 Aralık 2017 Perşembe

Placebo - Black Market Music (2000)

Brian Molko'nun sesini duyunca bi ufak açasım geliyor. Bu üçüncü kayıtları doksanların ritmini taşıyan şarkılarla daha tırnak içinde olgunlaştıkları dönem arasında geçiş özelliği göstermekte. Yani albümün yarısı, başlangıcı diye parmakla gösterelim, pek ala pek güzel. Geri kalanını da daha durgun ve fena değil parçalar oluşturmakta. Sonlara doğru biraz sünüyor ve parçaların basit yapısı göze kulağa batmaya başlıyor. Yine de favori gruplarımdan birisi olan Placebo'dan şık bir kayıt diye özetleyip geçelim.

7,50+/10

3 Şubat 2016 Çarşamba

Placebo - Without You I'm Nothing (1998)

Placebo'nun baş yapıtının bu albüm olduğu su götürmez bir gerçek. Sadece Without You I'm Nothing, Every You Every Me, Pure Morning, You Don't Care About Us gibi hitleri ile değil ki ilk ikisi hatta ilki suratta patlıyor resmen, daha az bilindik The Crawl gibi bir baladla ya da ekstazilenmiş Scared of Girls gibi bir şarkıyla taçlanmış ve de şahlanmış durumda, bu kaydın bizzatihi kendisi. Bir önceki albümdeki sinir bozucu seviyeye düşmemekle beraber basit bir yapı takip eden görece zayıf, görece diyorum bak, doldurma şarkılar da unutulmamış. Sonuçta sesiniz çatallanana kadar eşlik etmekten utanmayacağınız, tamam tamam bazı sözler yüz kızartabilir, şarkılarla doksanları yad etmenin en güzel bi güzel yöntemlerinden biri. İçindeki tatlı depresif hüznün renkleri de cabası.

8,75-/10

6 Ocak 2016 Çarşamba

Placebo - Placebo (1996)

Placebo'yu da kapı gıcırtısı sesiyle Brian Molko'yu da seviyorum. Sabah akşam Brian şarkı söylesin, dinlerim, özellikle slowlara sesi daha bi hoş gidiyo. Nancy Boy'lu Teenage Angst'li bu ilk albüm güzelinden saklı hazineler de barındırıyor. Dikkatle dinlendiğinde Avustralya yerlilerinin çaldığı didgeridoo, evet google'dan kopya çektim ismini, namındaki enstrümanın da duyulabileceği I Know gibi. Ve sansasyonel sözlere sahip Hang On To Your IQ gibi. Normalde bilirsiniz, amatörlüğün samimiyet namına ruh namına müziğe çok şey kattığını söyleyen ve cilalı sound devrinin ürünlerine soğuk yaklaşan bir tipim. Gel de gör ki sadece besteler düzenlemeler değil bakış açısıyla da amatörlük fazlasıyla bu debüüğ albüme yansıyor ve özellikle sonlarda, roket gibi irtifa kaybına sebep oluoluveriyor. Eh, naturlich ortalamayı etkiliyor bu ahval şerait. Şeraitin kestiği parmak acımaz deyip notumu arz edeyim efendim.

7,75/10

21 Temmuz 2009 Salı

Placebo - Battle for the Sun (2009)


Albümle aynı adı taşıyan ilk single ile kaliteli bir yapıt sunan grup takip eden klibi For What It's Worth ile bence yılın en güzel pop rock şarkılarından birine imza attı. Amma orada durdu kaldı. Pop sounduna yaklaştığı revize edilmiş haliyle (diğer güzel bir örnek Never-Ending Why) geçmişinden radikal bir kopuş gerçekleştirmiyor grup. Hala elektronik etkili modern rock kulvarının en büyüklerinden biri. Ayrıca düzenlemelere kafa yorulduğu da göze çarpıyor. Diğer şarkıların özellikle nakaratlarında hep bir hoşluklar mevcut. Fakkat bu şarkıları akılda kalıcı yapmıyor maalesef.
Uzun lafın kısası birkaç parça hariç beklentileri yüksek tutmadan dinleyebileceğiniz ve grubun kendi içinde değişimini gözlemleyeceğiniz hoş bir sada bu kubbede.

A heart that hurts
Is a heart that works

7,25/10

18 Mart 2009 Çarşamba

RETRO: Placebo - Sleeping With Ghosts (2003)


Uzun süre lezbiyen bir hatunun vokal yaptığını zannettiğim grup gençliğimizin rock yıldızları arasındaydı. Gerçeği öğrendiğimde şaşkınlığını no way çığlığıyla karşısındakini devirecek kuvvette iterek gösteren old Christine tadında tepki göstermiştim. Tabiyi o günlerde körpeydim, gözüm açılmamıştı.
Şimdi yıldızları sönse bile benim fikrimce elektronik altyapısı ile ,melonkolisi tartışmalı, Mor ve Ötesi gibi grupları etkilediğini düşünürüm. Protect Me From What I Want, The Bitter End, English Summer Rain ya da I'll Be Yours gayet güzel dinlemelik hoş beş şarkılar. Ama albümde bir şeyler eksik, doldurma melodiler şarkılar var, bu da gayet açık.

Come on fallen star i refuse to let you die
Cause that's wrong and i ve been waiting far too long
It's wrong i ve been waiting far too long
For you to be.. be me.. be .. be mine

7,75/10