Angra ile yıldızım yine barışmadı. Bir yönüyle Rhapsody'e benzetsem de bu albüm konsept yapısıyla da sesiyle de progresif yanı ağır basan tarafıyla ayrışıyor. Kağıt üzerinde her şey çok güzel, power ve progresif metal. İşleyiş ise farklı, beklentimin ötesinde bir softluk sergiliyor. Bazen gitar yerine klavye-bateri başrolü üstleniyor. İlk dinleyişimde gerçekten garipsedim. Progresif tarafta senfonik tınıları yüklenen keyboard, aydınlık bir renk, ara ara metal formuna yedirilmiş memleket ritimleri gibi öğeler öne çıkıyor. Negatif yanlar ise bahsettiğim metal sertliğinin eksikliği ile vokalin uzata uzata söylediği tekniği ve bestelerin orta temposu üzerine şekillenmekte. Naçizane benm düşüncelerimdir zira albüm türü içinde öncülerden diye nitelenmektedir.
7,0+/10
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder