PAIN OF SALVATION etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
PAIN OF SALVATION etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

27 Mayıs 2022 Cuma

Pain of Salvation - One Hour by the Concrete Lake (1998)

 

Modern progresif metal örneklerinden sonra daha geleneksele dönmek istediğimde seçimim ilk albümünü de dinlemiş bulunduğum Pain of Salvation oldu. Farklı ve yeni türlerin sentezlendiği örneklerden ziyade klasik heavy metal bazlı ve biraz da epik senfonik öğelerin serpiştirildiği bu kayıt bolca tempo değişikliği, keyboard dokunuşları gibi daha aşina olduğumuz prog oyunlarına başvuruyor. Belki de bu noktaların biraz sık yani arka arkaya kullanılması sebebiyle aşırı tematik bir hava hissediliyor, neredeyse hızlandırılmış bol diyaloglu opera besteleri gibi. Amadeus oyunundaki prens diyor ya Mozart'a, çok nota var eserinizde diye. Dinledikçe elbette doğanın kanunu, alışacak ve daha da seveneceksiniz. Yine de ilk albümün yerini tuttuğunu söylemek zor. Hikayesi ise oldukça etkileyici. Betonarme göl kıyısında bir saat olarak çevrilecek albüm ismi ne kadar da saçma kulağa gelse de arkasında çok derin bir anlam taşımakta. Kaydın kapağı bile afili.

7,0/10

8 Haziran 2012 Cuma

Pain of Salvation - Entropia (1997)

İlk yarım yamalak dinlememde yine progresif metalle yıldızım barışmayacak galiba dedim kendi kendime. İkinci yarım yamalak dinleyişimde acabalara düştüm, ben de umut mu var yoksa? Üçüncü yarım yamalak dinleyişimde hele bir durlardaydım. Bir şeyler dönüyor burada. Kader kısmet baştan sona pek dinleme fırsatı bulamadım. Hem müzikten yavaş yavaaş elimi eteğimi çeker bulmamdan kendimi. Hem de 70 dakika dinlemesi özünmesi zor bir müziği aralıksız dinlemenin etkisi. Neyse ne, sevdim sonuçta. Türün bütün klişelerini içeriyor, tempo değişiklikleri, polifoni poliritm aksak ritimler funky thrash ve modern metal etkileri yine savaş konulu bir konsept vessair. Bunların bir kısmı benim için itici bir kısmı ilgi çekici. Ama vokal harmonilerin etkisi ve bütün bu karmaşanın melodiyle başarılı yoğrulması albümü dinlenir kılıyor. Dinlenir ve keyfalınır. Çünkü yeri geldiğinde tekrarlardan da kaçınmıyor grup.Bakınız mükemmel balad Oblivion Ocean. Bas gitarın cazın funkın metalle harmanlandığı ve süper bir gitar solo içeren People Passing By. İlk dinlediğimde bu bir Nevermore! nidalarına boğulduğum Nightmist. Her türlü değişik enstananeyi 5 dakikaya sığdırmanın öyküsü To The End. Progresif metali sek değil power ya da black metalle sulandırarak dinleyebilen biri olarak iyi yol katettiğime inanıyorum bu albümle.

8,25/10

We're all nomads forever on our way