ARVO PART etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ARVO PART etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

9 Ağustos 2024 Cuma

Arvo Pärt - Tabula rasa (1984)

 

Çağdaş klasik müzik bestecilerinden Arvo Part'ın yine beğenilen , büyük yapıtlarından biri. Benimle tam anlamıyla frekansı tutmayan minimalizm ekolüne ruhani bir iz bırakmasıyla ünlü sanatçı. 4 parçadan oluşan bu kayıt ise ölüm, ağıt, hüzün ve huzur gibi bir eksende yer alıyor. Albümde, albüme adını veren parçanın aksine kulağa çengel atan parça da zaten bir İngiliz besteci Benjamin Britten anısına ağıt adını taşımakta. Gerçekten de dinleyeni etkileyen hırpalayan bir çalışma. Diğer yandan kemanın tınısının bizlere post rock devi GY!BE'yi bile hatırlattığı oluyor. Sonuç olarak bu alt tür içinde tahminen benim keyif alabileceğim en üst nokta diye düşündüm, amma bilmem hayat ne getirir.

8,0-/10

16 Temmuz 2017 Pazar

Arvo Pärt - Te Deum (1993)

Modern klasik müzik bestecilerin en önde gelen isimlerinden Estonya'lı Arvo Part'ın bu kaydı bir kaç beste içermekte. Yaklaşık yarım saat süren Te Deum, Latince metin üzerine dini koro parçası olarak kayda da ismini veriyor. Erken dönem, hatta mezheplerüstü (çünkü ne bizans- ortodoks,ne gregoryan-katolik, ne protestan ama hepsi) bir sese sahip olmasına rağmen bir ölçüde minimalizmin ölçütlerini takip ediyor. Ve kesinlikle uygun bir ortamda kulaklıkla dinleme ihtiyacı uyandıran bir sessizlikten faydalanma metodunu kullanıyor. Sessizlik derken duraksamadan değil ama dikkatle dinlenince duyulan dronevari bir süreklilik bağlantısını kastediyorum. Vokaller her ne kadar biraz ferahlatıcı olsa da bende uyandırdığı etki metal müziğin bunalım çocuğu funeral doom gibi oldu. Uyku amaçlı bile yararlanılamayacak yoğunluğuyla ve diri diri mezara girmek hissiyatıyla karabasan gibi bünyeye baskı uygulayan benzetmesi yerinde olur. Uzun lafın kısası dinleyiciden çok şey isteyen, 24. dakikasındaki coşku anına kadar sadece bir kaç kez o da yaylıların yoğun ve dramatik değişken sesinden kaynaklı ilginçlik sunabilen bir çalışma. Sadece yaylılar için yazılan kısa parça Silouans Song da medidatif karakteriyle birlikte dini odaklılıktan ayrılmıyor. Yine kısa süresiyle Magnificat bu kez koral yapısı ile dikkat çekiyor. Yalnız buradaki kayıtta kalabalık bir korodan ziyade birbiriyle içiçe geçen bir kaç vokal performansını duymak mümkün. Bestecinin eserlerinde bir yandan melankolik ve hüzünlü diğer yandan da biraz daha olumluluk içeren ruhani bir hissiyatı aynı anda uyandırabilmesi, kendi icadı olduğu bir teknik sayesinde gerçekleşiyor. Son parça ise sekiz hareketten oluşan Berliner Messe, çok da farklı bir şey söylemeyeceğim bir hristiyan ilahisi. Dramatik kurgu sebebiyle iniş çıkışları barındırmakla beraber albümün geneli yavaş tempodan muzdarip. Aynı zamanda tarihi sırtlamışçasına ağır ritimler ve bana uzak batı liturjisi referansı ile çok da kolay bir dinleti sunmadığı kesin. Kendi içinde, bestecilik ve performans ki Tonu Kaljuste şefliğinde Estonya Filarmonik Oda Korosu ve Tallinn Oda Orkestra tarafından icra olunan performans sıkı ve disiplinli yorumuyla en azından takdir edilmeli, açısından, teknik deha vessair bakımından çok fazla övgüye layık görülmüş olabilir konunun uzmanları tarafından. Benim için ise ecnebiler ne der, overhyped? Evet öyle.

6,25/10