Artık orta yaş krizine girdim galiba, dört gözle Bizimkiler'in tekrarlarını bekliyorum TV'de. Ve kanımın kaynadığı dönemlerdeki punk havalarını özlüyorum. Hoş, Rise Against biraz daha metalikimsi, melodik hardcore deyolar. Olsun, daha güzel. Grubun en iyi albümü sayılmıyor ancak o hırsı kızgınlığı arzuyu çatallanan seste duyuyoruz vokalin. Bu da samimiyet demek, mühim. Özellikle 2-3 parça var ki dinleyen kalkınıyor. The Violence, Welcome to the Breakdown, Bullshit, Parts per Million gibim. Hani bu zayıf bir kayıtsa kalbim en iyisini nasıl karşılar, bilemem ki.
7,25/10
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder