Fazıl Hüsnü Dağlarca - Bütün Şiirleri 2 (Bölüm 3)

 En son 1985 yılında kalmıştık. Bu yıla ait diğer bir eseri Dişiboy. En başta Antiller, Nepal, Hindistan, Mısır, Meksika gibi egzotik ülkelerin ilhamıyla kadınlara ithafen yazılmış şiirler. Olmadığı kadar aydınlık ve ferah mısralar. İlginç bir eser olan Sayılarda ise ismi üzerinde sayılar etrafında şekilleniyor. Biraz çocuksu bir merakla sayılar oyuncak nesnesine dönüştürülmüş. 1986 yılında ise toplumsal içerikli Sanık Ayağa Kalk adlı eseri savaş ve barış ekseninde kaleme alınmış şiirleri içeriyor.

Aruz ölçüsüyle klasik şaire ithafen yazılan şiirlerden oluşan Şeyh Galib'e Çiçekler adıyla yayınlanmış kitabı beklenmedik, en azından benim için. Divan edebiyatı ve Şeyh Galib'e dini çerçevenin dışından bir bakış.

XVI 

Sandım seni gör-

düğüm geceydi 

Annem dedi doğ-

duğum geceymis 

XVII

Bir göldü ölüm

İnanmamışken 

Öldükleri gün 

 Yıkandılardı

XXII

 Yüklendi otuz 

 Deveyle Sultan 

Ben sevgime bir 

Böcekle gittim 

1986 yılında yine ilginç isimli bir çalışmaya imza atıyor, şair: Takma Yaşamalar Çağı. O günlerin gündemi organ nakli gibi bir olgunun çağrıştırdıkları nakledilmekte.

Türkçem Benim Ses Bayrağım, şairin dilimize olan bağlılığın göstergesi olarak öne çıkıyor. Hatta eserin ismi neredeyse deyim olarak bugün dilimize yerleşmiş durumda. 

İstiklal derken 

Yok olur bağımsızlığımız bizim 

Yok olur 

Hürriyet derken özgürlüğümüz

Yurdana isimli eseri , Erzurum'un Rus işgalinde kahramanlıklar gösteren Nene Hatun simgesi üzerinden aşina olduğumuz bir yurt savunması güzellemesi.

Biri 

Şehit olurken 

Ağzındaki soluk kocamandı ya 

Gök küçüçüktü

Uzaklarla Giyinmek (Sığmazlık Gerçeği) hacmiyle fasikül benzeri diğer yapıtlardan ayrılıyor.  1990 yılında yayınlanan eser tema olarak evren ve insan ayrılamazlığını temel alan bir manifesto hükmü taşıyor. Bunu geçmişte de işlediği evrenin azameti karşısında çocukluğun şaşkın bakışı yerine yaşını almış olgun birinin deneyiminin ölçütüyle yapıyor. Ölçüt derken okumada somutlanan yönelim biraz da kulaklarda mekanik bir yankı bırakıyor. Evrenin  önce ağacıyla, dağıyla, deniziyle doğa, sonra gezegenler, güneş ve yıldızlar üzerinden gökyüzü ile resmi çiziliyor. Sığamamak , dışarısı içerisi ile sığamamak, madde doğa insan birliğinin aşkınsal sorgulanması, bir sınır belirleme çalışması. Hümanist bir bakış açısıyla da bu sığamadığımız  evrene, ürettiklerimizle, yapıtlarımızla, sevgiyle izimizi bırakarak varolma çabası.  

Doğa dedikleri görüntü bunlar / Yaradılışın /  Bilinç altında oluştuğu 

Yalaz degirmileri bunlar / Evrendeki ortak solunum - birleşik yapı / Geçer gövdelerimiz / Birinden Öbürüne

Nereye baksa / Orda görünüyordu / Orda daha görünüyordu nereye bakmasa 

Doğa oluşumundan kalmadır ses 

Bundan ötürü  

Birbirini çagırmasıdır bireylerin 

Kavak 

Maydanoz 

Sonra bitkilerin hepsi 

Yeraltı uzantılarıyla birlikte

Yıldız mıldız 

Bulut mulut 

Sessel messel 

Milyonlarca milyarlarca yazılı yapıtlar 

Milyonuncu milyarıncı insan gövdeleriyle birlikte 

.

Tespihböceği 

Kartal 

Sinek belki sivrisinek 

Hayvanların hepsi 

Ağızları açlıktan kanamış 

Bütün çağlardaki yüzlerimiz 

Birbirine karışık soyları 

Bütün gecmiçleriyle gelecekleriyle birlikte

.

Hadi kalk 

Nereye gideceğiz biliyor musun 

Kocaman bir toplantıya 

Kendimizi arayacağız 

Orada Kendimizden 

***

Sevenim ya ben 

Ne ki yüreğim 

Yeryüzü yuvarlağına da 

Evren yuvarlağına da 

Sığmamış

***

Bilinçaltım aydınlanıyor 

Kırmızı mavi sarı yeşil mor eflatun ah 

Yineleniyor içimde milyarlarca yıllık görüntülerim 

Açık seçik beliriyor hepsi 

Anımsıyorum yavaşça 

Dudaklarımın hemen üstündeki ışık damlası bile 

Dudaklarım bile duymadan 

Bu eskhi görüntü diyorum 

Çok önceleri ta oralarda 

Oynamıştım ben bunu  

***

Nice mutlu olsanız da dolduramaz 

İçinizdeki özel boşluğu 

Sayısız gürültüleri yeryüzünün