Dengesiz bir albüm bu, çirkin kapağıyla beraber. Anneke sonrası dönemin ikinci kaydı ki, evveli The West Pole'u dinlediğim için yabancısı değilim. Vokal Anneke'yi andırıyor, bazı şarkılarda da katkısı var, az lakin. Genelde de vokal ne zaman devreye girse bir sıkıntı basıyor, sığ demek ki. Düzenlemedeki güzel katkıları da geriye çekiyor. Bu albümün bir progresif damarı var, dinledikçe güzelleşiyor dediler. Çok dinledim, dinlemesine de öyle patlangaç parlamalara felan tanık olmadım. İlk kötü intibayı kırabildim yalnızca. Önceki albüme göre gitarın tekrar vurgulandığını duyabiliyoruz. Bu demek değil ki elektronika, yaylılar, trompet ihmal edilmiş. Meltdown 90'ları hatırlatan hoş bir parça. Heroes for Ghost'un, I Can See Four Miles'ın inşası da güzel. Eski vakitlerin post-rock çalışmalarını hatırlatıyor. Aslında düzenlemeler açısından hayli sağlam adımlar atılmış.
7,0-/10
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder